...um það hverjir eru ennþá að skoða eldgömlu síðuna mína?

Endilega kvittið fyrir ykkur í gestabók eða hér að neðan.

Kv,

JGB

Góðir Þorrablótsgestir
Háæruverðuga Sveitastjórn!

Ég ætla að vera stuttorður.....(rúlla út helling af blöðum)
Ég ætla að hefja þennan annál á að ræða heyfeng ársins 2008 sem var afar góður en um 150.000 hestar heyjuðust í Eyjafjarðarsveit. Á eftir mun ég svo drepa niður í Landmarkaskrá en ýmsar áhugaverðar breytingar hafa orðið á árinu. Ég mun svo fara ýtarlega í ályktannir Búnaðarþings í síðari hluta annálsins uppúr hálf tólf en byrjum á sauðfénu!
Lömb komu óvenju vel fram runninn af fjalli í haust........nei ég er bara að djóka!

Kæru sveitungar, ágætu Þorrablótsgestir.
Mig langar að byrja á því að lesa upp tvær kveðjur sem mér hafa borist og ég hef verið beðinn um að koma á framfæri og er það mér bæði ljúft og skylt.
Sú fyrri er orðsending hér úr salnum til mín frá forvera mínum og fyrrum annálsritara Sigurði frá Grísará og hljóðar svo:
„Jón Gunnar, þú verður laminn eftir seinni fjöldasöng! Kveðja, Siggi Grís“

Takk fyrir það Siggi. Ég sé að það voru stórkostlegar ýkjur að þú værir eitthvað bitur!

Nú seinni kveðjan er síðbúin jólakveðja sem hljóðar svo: „Til Grímseyinga nær og fjær! Gleðileg Jól og farsælt komandi ár..... og sorry þetta með olíuna! Bestu kveðjur úr klefa sjö á Litla Hrauni, Glanni Glæpur - Dulnefni!“

Ég vil biðja hljóðmanninn um að vera tilbúinn með dósahláturinn ef þetta fer allt til helvítis hjá mér. („Eigum við að taka eina æfingu?“ Við hljóðmann...)

Ég ætla að hefja þennan annál á sjálfhverfu nótunum.
Ég verð að segja það að eftir að þeir sómapiltar Leifur í Klauf og Vilberg á Kommu komu til mín í heimsókn á Kristnes þar sem ég var í endurhæfingu á síðustu vormánuðum og buðu mér að taka að mér ritun Þorrablótsannáls var ég svolítið ringlaður. Í kollinum á mér bærðust ótal hugsanir og tilfinningar. Stolt yfir því að hafa hirt embættið af Sigga Grís, hræðsla og sviðsskrekkur, tilhlökkun og kvíði en einnig þakklæti í garð þeirra félaga fyrir traustið sem þeir ákváðu að sýna mér og einnig fyrir að koma mér upp á svið aftur. Það var með þessum köppum og auðvitað mörgum fleirum sem ég steig mín fyrstu spor á leiksviði í Kabarett í því fróma Freyvangsleikhúsi. Atriðið var eftir Vilberg og ég og sonur hanns Ari Fannar vorum með burðarhlutverk í þessum skets sem fjallaði um krakka í fermingarfræðslu hjá Síra Hannesi Erni Blandon. Mig rámar í að atriðið hafi snúist um það að Síra Hannes hafi verið talsvert morgunsvæfur í þá daga og climaxinn í því var að við bárum hann inn á sviðið þar sem hann hrökk upp við vondann draum og spurði hver hefði slökkt á sjónvarpinu.

Um leið og þeir Leifur og Vilberg höfðu yfirgefið svítuna mína á Holiday Inn Kristnesspítala settist að mér talsverður kvíði. Kannski hafði ég ekki hugsað dæmið til enda. Hvað vissi ég um atburði sem gerst höfðu í sveitinni á þessu ári? Ekki neitt og það var afleitt. Annálsritari verður nefnilega að vera eins og góður rannsóknarblaðaður, vera með puttann á púlsinum og helst með nefið ofan í hversmanns koppi, vita allt um alla eins og Logi......bíddu við hér hefur letrið skolast til í prentaranum, hvar var ég, vita allt um alla, eins og Logi......nei já, nú sé ég þetta, og fara um eins og logi yfir akur í fréttaleit! Afsakið þetta.
Ég hafði ekki gert neitt af þessu og vissi þannig lagað ekki neitt um neinn.
Hvernig átti ég þá að geta skilað af mér frambærilegum annál?
Ég tók því strax til við að afla efnis og leitaði fyrst fanga hjá nýjum nágranna mínum. Þar reyndist af nógu að taka.

Í vor tók Pálmi Reyr frá Gröf, stórvinur minn og fóstbróðir við stöðu Húsvarðar í Freyvangi. Það er kunnara en frá því þurfi að segja að Pálmi var búinn að sverma lengi fyrir þessu embætti og því var það mikil gleði þegar hann ásamt Immu sinni, í steinsteypu hús við Öngulstaðabrautina, bar hann þeirra skrifborðsstól og rúm með gleði og trú, bjartsýni, æsku og von, sem sveitastráka veganesti var.
Fyrsta giggið hanns sem húsvörður rann fljótlega upp og var það heldur betur eldskírn þegar ein af kunnari húsvarðarfjölskyldum vorra tíma, fjölskylda sem til langstíma bjó einmitt í Freyvangi, hafði pantað húsið fyrir ættarmótið sitt.
Minn maður tók hraustlega á því, þreif kofann hátt og lágt...en samt aðallega lágt, sló grasið á túninu fyrir neðan húsið niður í rót, sópaði stéttina og skipaði Jóni Elvari Hjörleifssyni að fjarlægja hið snarasta rúllubagga sem voru í hanns eigu og höfðu staðið á lóð Freyvangs í hátt á sjöunda ár, sem Jón Elvar af sínum alkunna myndarskap og snarræði, virti þegar í stað að vettugi.
Pálmi vinur minn var hinns vegar samviskan uppmáluð, nú skyldi ekkert klikka og það stóðst. Ekkert klikkaði. Alveg þangað til á laugardagskvöldinu þegar virðulegum húsverðinu var boðið til lokaveislunnar. Þá fór að halla undann fæti hjá okkar manni og eftir allt stressið og alla vinnuna sem hann hafði lagt á sig til að helgin yrði nú fullkominn misreiknaði hann sig örlítið þegar hann áttaði sig ekki á því hvað hann væri í raun og veru þreyttur og að það að teyga fleyg af Captain Morgan í einum gúlsopa hefðu sennilega verið mistök í stöðunni.
Um leið og fleygurinn small í borðinu, galtómur ákvað Pálmi að nú væri kominn tími á að leggja sig. Hann lagði hausinn á öxlina á Kristjáni á Brúnum og lét stólinn sinn síga hægt og rólega afturábak um leið og hann hugðist svífa inn í draumalandið... sem hann og sannarlega gerði, með dyggri aðstoð senubrúnarinnar í Freyvangi.
Það kom Pálma mínum verulega á óvart að sjá alla þessa lögreglu, slökkviliðs og sjúkraflutningamenn vera stumrandi yfir sér þegar hann raknaði úr rotinu og hann ætlaði aldrei að greina hvað þeir voru að segja við hann fyrir öskrunum í Immu en allt fór þetta nú vel að lokum og Pálmi fékk að fara upp í húsvarðaíbúðina sína, ómeiddur en með örlítið sært stolt, þar sem hann sofnaði svefni hinna réttlátu.
Ég frétti af þessu atviki þá þegar strax um nóttina eftir að hafa vaknað við sírenur og í framhaldi af því grenslast fyrir um hvaða stórslys hefði orðið. Mér var því eðlilega brugðið þegar ég keyrði framhjá Freyvangi daginn eftir og sá Pálma, Immu og Sverri frænda minn í Brekku vera hoppandi á Trampólín á túninu fyrir neðan Freyvang! Var maðurinn að reyna að drepa sig hugsaði ég með mér?
Seinna um kvöldið þegar ég var að keyra til baka frá Tjörnum yfir í Kristnes ákvað ég að slá á þráðinn til vinar míns og spurja hann hvernig hann hefði það.
Pálmi svaraði við fyrstu hringingu og var hinn hressasti, minntist ekkert á tæknilega rothöggið sem hann hafði gefið sjálfum sér nóttina áður heldur tjáði mér að hann væri staddur í nýja heitapottinum sínum sem hann væri búinn að fjárfesta í og koma sér upp á hlaðinu í Freyvangi. Ég hváði og minntist eitthvað á flottheit og töffaraskap að vera bara strax búinn að græja heitann pott fyrir utan gamla félagsheimilið?? Pálmi var hinn roggnasti í símann og raupaði mikið um hvað þetta væri nú magnað og af hverju mamma mín og pabbi væru ekki búin að koma sér upp svona potti, þau með allt þetta heitavatn bobblandi upp úr mýrinni hjá sér, þó ekki jafn mikið og hjá Lauglendingum, bætti hann við?
Í sama bili renni ég framhjá Freyvangi og verður litið suðurfyrir húsið. Þar sé ég títtnefndann vin minn ásamt Sverri í Brekku með gemsann í annarri að tala við mig, bjórinn í hinni og ístrurnar á þeim báðum upp í loftið, svamlandi um í gúmmíbuslulaug frá Rúmfatalagernum! Sjarminn og hrifningin yfir þessu pottaframtaki vinar míns hvarf af einhverjum ástæðum eins og dögg fyrir sólu.
Það þarf ekki að taka fram að Pálmi er mesti fyrirmyndar húsvörður og sinnir starfi sínu af alúð og samviskusemi. Það er líka gott að vera búinn að fá hann í nágrennið og af Kaupangssveitarkjálkanum.
En þá að málefnum sveitastjórnarinnar;

„Einn hér hvarf úr okkar röðum,
við öðrum Munda gáfum falan.
Best mér þótti að á báðum stöðum,
batnaði greindarvísitalan!“
Eins og allir vita tók nýr sveitastjóri við störfum af Bjarna Kristjánssyni í júní í fyrra. Til starfans var ráðinn Guðmundur nokkur Jóhannsson sem í daglegu tali fór fljótlega að ganga undir nafninu Drekinn! Ekki skilst mér að þetta viðurnefni hafi þó komið til vegna stórkallalegs yfirbragðs hins íturvaxna Sveitastjóra heldur virðist þetta hafa festst við hann í kjölfar funda sem hann hélt með nokkurum af nú fyrrverandi starfsmönnum sveitarinnar en það eina sem nýji Sveitastjórinn sagði við menn á þessum fundum var: „Þú ert Drekinn!“ „Þú‘Drekinn!“ „Drekinn!“
Nú ekki alls fyrir löngu var viðtal við Drekann í Vikudegi og var hann meðal annars spurður eftirfarandi spurninga:
Hvar lýsir dugnaður þinn sér best á heimilinu?
Er oft talað illa um stjórnmálamenn?
Hverjar eru uppáhalds bækurnar þínar?
Nú, svörin voru svo eftirfarandi:
Í Svefnherberginu
Já, þetta er dirrty job
Bankabækur
Ég veit ekki með ykkur áhorfendur góðir en mér finnast svörin einna helst líkjast því að verið sé að tala við einhvern dólg í klámmyndaiðnaðinum, ekki virðulegan fyrrverandi Sveitastjóra í okkar fögru sveit. Það er spurning hvort að Oddvitinn okkar blessaður hefði átt að gera aðeins meira background tékk á Gumma boy og hvað hann hafi til að mynda verið að bardúsa þarna úti í Flórída??


Talandi um Oddvitann og Sveitastjórnina okkar..ég veit ekki alveg hvað er í gangi þar á bæ.
Þeir eru rosalega mikið að reyna að spara nú í kreppunni og skáru ma. á dögunum Sveitamagasínið Eyvind og höfum við í Þorrablótsnefnd í höndunum upptöku af útför hanns en hann var jarðsunginn nú á dögunum. Við skulum kíkja á hvernig til tókst: (Videó fer í gang)
Jæja, þetta var skemmtilegt. Það má svo skjóta því inn hér til gamans að þegar Vilberg á Kommu sem þeir er gleggri eru tóku sjálfsagt eftir að var þarna í hlutverki Síra Hannesar Blandons, var rétt búinn að vippa sér í hempuna bar þar ríðandi að garði Þorstein nokkurn á Grund og í sömu andrá og hann reið framhjá heyrðist hann tauta alsendis forviða fyrir munni sér:
„Jah hvur andskotinn, ekki vissi ég að það væri búið að reka prestinn líka!“

Hinn lúsheppni Kalli Skólastjóri í hinni margverðlaunuðu Sælgætisgerð og menntastofnun Hrafnagilsskóla tók sig til, þrátt fyrir að vera nánast sligaður af verðlaunapeningum og orðum, í samstarfi við Sveitastjórn og Drekann og rak slatta af liði nú rétt fyrir jól einungis til að koma svo vælandi aftur í einni þeirra á milli jóla og nýárs til að bjóða henni endurráðningu af því að einn kennarinn, sem hafði sloppið við að vera grilluð af Kalla og Drekanum hafði gleymt að taka pilluna sína og var bomm! Já, svona má lítið útaf bregða í vandasömu starfi stjórnenda hér í sveit og þó eru þeir sín á milli samanlagt með FIMM HÁSKÓLAPRÓF!
Maður bíður svo bara spenntur eftir næstu sparnaðaraðgerðum. Ætli það verði ekki það að hafa sundlaugina aðeins hálfa af vatni....sundlaugina sem átti að kosta 70 milljónir en fór upp í 230. Fyrirgefiði að ég minnist á þetta og svona langt um liðið frá byggingu hennar, ég hef bara aldrei fengið tækifæri til að tuða yfir þessu fyrir framan jafn marga! Hérna...hvað var það eiginlega? 70 upp í 230 kúlur?? Hver var á reiknivélinni og hvað var hann að reykja? Kannski að þeir séu bara með fimm leikskólapróf þessir snillingar sem hafa ákveðið hlutina fyrir okkur á síðustu árum? Tja, maður spyr sig.

Jæja. Ég held ég verði að fá mér einn sjúss....Ég ætla ekki að segja ykkur hvað ég er með í glasinu þar sem að Ingvar Þórodds læknirinn minn er í salnum og ekki víst að þetta fari vel með lyfjunum mínum en get þó sagt ykkur að það er frá Kúbu!

Hér í sveitinni eru margir afar góðir bændur. Framarlega í flokki þeirra er Sigurgeir á Hríshóli. Það bar til tíðinda á Hríshóli í sumar þegar nokkurar kvígur skyldu færðar í fjósið til að láta skrásetja sig að ekkert pláss var fyrir þær í fjósinu og urðu þær því að gera sér að góðu að vera reknar í hólf nokkurt þar skammt frá þar sem þær biðu í röð eftir skrásetningunni. Einhver galsi eða hræðsla kom í kvígur bónda sem er afar óvenjulegt með jafn þaultamdar skepnur og Sigurgeirs en gerist þó annarslagið og þá helst um helgar þegar Stekkjarflatatvíbbarnir koma heim af djamminu. Tóku þær á rás og inn í fjós upp fóðurganginn þar sem ein kvígan var svo óheppin að hlaupa beint á prjón framan á liðlétting sem notaður er til að stinga í rúllubagga og var við endan á ganginum. Það er ekki að orðlengja að prjónninn stakkst á kaf í kálffulla kvíguna og gekk hann heila 87 cm inn í aumingja skepnuna, samkvæmt síðaritíma skjálfhentum mælingum bónda.
Sigurgeir sá svart og greip um höfuð sér og æpti og gólaði enda kvígan trúlega verið sædd með afburða nauti frá Ytri-Tjörnum og miklar vonir bundnar við afkvæmið. Þessi saga væri alls ekkert efni í Þorrablótsannál nema fyrir þær sakir að hún endaði mjög vel. Kvígan á prjóninum hóf að bakka hægt og rólega og losaði sig á endanum af stönginni Sigurgeir bónda til mikillar gleði. Eftir að dýralæknir hafði kíkt á skepnuna var ekki að sjá að henni hefði orðið meint af þessu atviki. Nokkurum vikum seinna bar kýrin fallegum kálfi. Hann má nú þekkja úr kálfahóp Sigurgeirs á því að hann er með gat í öðru eyranu.
Sigurgeir er nú um þessar mundir eini bóndinn á Íslandi sem hefur náð þeim afburða árangri að hafa náð að kenna nautakjötinu sínu að þræða sjálft sig upp á grillpinna. Bað hann mig að koma því á framfæri að ef einhver kynni að búa til góða marineringu í miklu magni mættu þeir gjarnan láta hann vita og senda honum uppskriftina á geirigrill@teinn.is

Í öðrum fréttum af gangi mála í sveitinni má nefna atburð sem átti sér stað niður við Eyjafjarðará á móts við Kristnes þegar ég ásamt Fúsa vini mínum á Berjaklöpp vorum staddir þar niðurfrá við gæsaveiðar. Allt í einu lagði fyrir vit okkar rammann óþef sem minnti einna helst á sambland af trélími, reykingum og rabbarbarabrennivíni. Í kjölfarið sáum við svo einhverja rauða flygsu koma niður að ánni niður undan Kristnesbýlinu. Þetta var í ljósaskiptunum og því erfitt að sjá í fljótu bragði hvað þarna var á ferðinni. Ég hélt fyrst að Þór bóndi í Kristnesi hefði misst rauða glussatunnu af stað niður túnið hjá sér en svo reyndist þó ekki vera. Í kjölfarið á eftir rauðu flygsunni kom önnur drapplituð og er þær færðust nær kom í ljós að þetta voru mannverur. Án þess að heyra hvað þeim fór í milli mátti þó greina einhversskonar blöndu af hávamáli og flæmskuskotinni íslensku. Það kom á endanum í ljós að þarna voru komnir þeir Helgi Þórson í Kristnesi og Hollendingurinn Fljúgandi Georg Hollanders á Öldu. Roguðust þeir með einhvern óskapnað á milli sín sem með góðum vilja mátti segja að líktist fugli ef vel var að gáð. Skrokkurinn á þessum óskapnaði var samsettur úr ryðguðu bárujárni, gaddavír, gömlu rúllubaggaplasti, bylgjupappa og mótatimbri en í vængjunum voru þurrkaðar hildir. Þessu hrúguðu þeir svo niður beint á móti okkur hinum megin við ánna, tókust í hendur, féllust í faðma og grétu af gleði, áður en þeir héldu heim á leið í hrókasamræðum þar sem hvorugur skildi hinn. Það er svo kunnara en frá því þurfi að segja að engin gæs kom nálægt okkur Fúsa þetta kvöldið. Önnur eins viðlíka viðurstyggileg fuglahræða hefur aldrei verið sett upp áður í Eyjafjarðarsveit og var þetta aðeins ein af mjög mörgum sem þeir félagar rusluðu upp í samvinnuverkefni sínu Vargfugl - Furðufugl hér á nýliðnu ári.

Nágranni minn og ofurveiðimaður, Ragnar FokkerFlugkappi á Háuborg eða Raggi Fokk eins og hann er oft kallaður kom í heimsókn heim í Tjarnir um daginn og tjáði okkur í óspurðum fréttum með æsingi þeim er einkennir unglinga á leiðinni á svallsama útihátíð að hann væri nú búinn að koma sér upp skothúsi inni á Mjaðmárdal og úr því hyggðist hann herja á lágfótu. Fór hann mikinn um kosti þessa skothúss sem hann kvað vera hina mestu listasmíði þrátt fyrir að það væri aðeins 2 fermetrar að gólffleti og raupaði meðal annars af því að tveir fullorðnir karlmenn gætu auðveldlega sofið þar og haft það huggulegt! Jahá....það er nefnilega það Raggi boy. Ég veit það ekki...þetta mál lyktar af einhverri kynvillu! Stendur þetta skothús nokkuð í hlíðum Brokeback Mountain?
En talandi um kynlíf..
Pabbi minn hefur nú um nokkura ára skeið staðið fyrir umsvifamiklum innflutningi á Þýskum dráttarvélum...afsakið, vinnukonum og hafa fjölmargir piltar hér í sveit notið góðs af eins og dæmin sanna. Þessar stúlkur hafa aðallega komið frá þýsku bæjunum Tittlingen en þó hafa örfáar einnig komið frá Tussenhausen. Og já Emelía, þetta eru víst bæir í Þýskalandi! Flettu því bara upp!
Síðasta sumar réði pabbi til sín enn eina stúlkukindina sem hét því mikilfenglega nafni Dorrit Maroun. Dorrit þessi hafði fengið stangtrúað Kaþólskt uppeldi í æsku en á þeim tíma sem hún dvaldi hér hafði það þó að mestu veðrast af henni.
Á meðal atvika sem hjálpuðu til við það var kennslustund í því að tengja vökvahraðtengi á dráttarvél. Pabbi hélt á slöngunum sem tengja átti saman og var þegar hér er komið við sögu, orðinn æði pirraður á skilningsleysi Dorritar og ákvað að útskýra þetta einfalda verk á máli sem allir hlytu að skilja:
„Ok Dorrit, listen up!“ sagði pápi haldandi á sitt hvorri slöngunni. „This is the boy and this is the girl and the boy goes in here!!“

Þar með var björninn unninn og Dorrit kunni nú að tengja vökvahraðtengi á dráttarvél. Eftir því sem heimsóknir Dorritar í Uppsali urðu tíðari jókst hæfni hennar í þessu verki til muna af einhverjum óútskýrðum ástæðum.
Þannig stóð á heimsóknum Dorritar í Uppsali að hún kynntist fljótlega útlendingum sem þar bjuggu í húsi Freys nokkurs Ragnarssonar og varð þeim vel til vina. Þar á bæ var taumlaus gleði nánast allann sólarhringinn að því er virtist og spurning hvort að Reiðhöllin í Víðidal hafi ekki misst titilinn eftir síðasta haust sem leið þar sem útlendingunum þótti ákaflega gaman að ríða.........bíddu við, hér hefur aftur skolast til blekið í prentaranum, „Elsku pabbi minn, þú verður nú bara að fara fjárfesta í nýjum prentara!“ já, þar sem útlendingunum þótti ákaflega gaman að ríða ..út! á hestunum hanns Freysa! Og segir nú ekki fleira af þeim.


Í helstu fréttum af Golf og Sorp gúrúinum Ari Hilmarssyni á Þverá sem eins og allir vita hefur verið á eyrunum í 30 ár, er það að hann er nú endanlega kominn í ruslið...á eyrunum. Moltuverksmiðjan hefur ekki enn fengið nafn en þó hefur kvisast út að hún muni verða kölluð Arafatos ehf.

Kínamúrinn er nú ekki lengur eina mannvirkið sem talað er um að sjáist frá tunglinu eftir að Garðsbræður kláruðu fjósið sitt. Heyrst hefur að þeir séu nú í óða önn að markaðssetja sig í túristabransanum með gædaðar gönguferðir um fjósið en um viku tekur að ganga enda á milli ef rösklega er gengið.

Vegagerðin vinnur nú að því hörðum höndum að setja upp umferðarljós og viðvörunnarskilti á Svertingstaðaholtinu ofan Kvennfélagsreitinn á afleggjaranum upp í Svertingsstaði og Brekku. Raddir eru uppi hugsanlega nauðsyn á tvöföldun vegarins á þessum kafla með vegriði í miðjunni. Margir vilja ganga enn lengra og setja þennan kafla í stokk svo koma megi í veg fyrir fleiri umferðarslys eins og Konni og Sverrir lentu í á þessum glæpsamlega hættulega vegakafla!

Góðir gestir. Ég ætla að láta þessu lokið áður en ég á hjólum mínum fjör að launa!
Það er búið að vera gaman að fá að koma hérna fram í kvöld.
Fyrrverandi næstum því tengdapabbi minn, Doktor Haraldur Hauksson sendi mér eftirfarandi hvatningavísu þegar hann frétti að ég mundi stíga hér á stokk sem hljóðar svo:

„Þú sást himinsins opnast hlið,
og heilagt englanna lið.
En himnaför hættir við,
og heldur kaust þetta svið!“

Ég ætla að lokum að misnota aðstöðu mína hér í kvöld örlítið og fá að þakka eftirtöldum aðilum hér í sveit fyrir að hafa stutt við bakið á mér þegar á þurfti að halda. Lionsklúbbnum Vitaðsgjafa, Kvenfélögunum þremur í sveitinni, Hjálpin, Aldan-Voröld og Framtíð, Freyvangsleikhúsinu, Guðmundi fyrrverandi sveitastjóra og Sveitastjórn Eyjafjarðarsveitar, ástkærum foreldrum mínum og fjölskyldu og þeim fjölmörgu einstaklingum sem lögðu mér lið og of langt mál væri að telja upp hér.
Mig langar þó að tilgreina eina fjölskyldu hér í sveit sem ég á sérstaklega mikið að þakka en það er fjölskyldan á Öngulsstöðum sem hefur látið sig mín mál miklu varða. Jóhannes Geir, Halldór, Elín, Guðný, Sveina....mínar bestu og innilegustu þakkir. Mig langar til að biðja ykkur kæru Þorrablótsgestir til að skála við mig, fyrir því að vera öll saman komin hér í kvöld til að skemmta okkur og fagna því að vera að lifa lífinu lifandi því lífið er fallegt og dýrmætt!

Bestu fáanlegu þakkir. Skál!

Gott fólk..

Á ég að halda áfram að blogga hér eða snúa mér alfarið af því að raupa um sjálfan mig og mína á Facebook?

Þitt er valið kæri lesandi með því að kommennta hér að neðan. Góður rökstuðningur er algjört skilyrði!

Kveðja,

Jón Gunnar.

Ps: Sá fyrsti og sá 20asti til að kommennta fá báðir 2ja ára áskrift af tímaritinu Blandaðir Ávextir í verðlaun!
                                         

...og líður vel í firðinum fagra.

Hlakka til að hitta sem flesta á komandi dögum...

Kveðja,

J.

Fari það í trilljón trylltar Tindabykkjur frá Tálknafirði eins og Kolbeinn Kafteinn hefði orðað það. Undirritaður kom heim á fös frá France, fór á Hótel Þingholt og kom mér vel fyrir, fékk 40 stiga hita um nóttina og fór á bráðamóttöku LSH (nei, ekki til þín Laufey mín) og var lagður inn með sýkingu í fætinum mínum. Hér ligg ég enn og er orðinn nett pirraður. Er þó á batavegi. Heimsóknir og konfekt vel þegið. Get boðið Gulan Sjúkrahús Braga og minn dásamlega félagsskap í staðinn.

Over and out af næstum netlausri deild A7 í Fossvogi.

Johnny B. Notsogoodatthemoment.

 

Kæru ættingjar, vinir og aðrir lesendur!

Kæru vinir!

Ég að prófa spelkur í fyrsta sinn!

Á heimleið á Bimmanum!

Enn á heimleið á Bimmanum.
Og loks komst ég heim. Tókuði eftir góðverki dagsins þegar ég hleypti gömlu konunni yfir veginn?
Au Revoir!
J.

Eyjafjarðarsveit

Kæru vinir og velunnarar!

Senn líður að för minni til Frakklands þar sem ég mun gangast undir svokallaða Laserponcture meðferð. Áætluð brottför er 31.10 og í stað þess að fljúga til Danmerkur og keyra þaðan til Frakklands hef ég ákveðið að fljúga beint á París og taka bílaleigu bíl þar. Upphaflega planið var að setja bílinn minn í Norrænu og ferja til Danmerkur og var mér búið að bjóðast það mjög ódýrt í boði Smyril Line en þar sem ferjan náði ekki í höfn á Seyðisfirði í vikunni vegna veðurs varð þetta niðurstaðan. Það að bíða eftir síðustu ferð Norrænu sem er næstkomandi miðvikudag er einfaldlega of áhættusamt þar sem að sú ferð gæti hægilega fallið niður líka.  Mig langar á þessu stigi að þakka þeim fjölmörgu einstaklingum og fyrirtækjum sem hafa séð sér fært að styrkja mig til fararinnar en án þeirra væri ég ekki að fara hænufet.  Gengisfall og erfiðleikar í efnahagsmálum landsins og almennt í heiminum hafa að sjálfsögðu sett stórt strik í reikninginn og er ferðin nú nánast helmingi dýrari en fyrir örfáum vikum síðan. Því verður ekki breytt héðan af og verð ég bara að bíta í það súra epli en eins og einn góður vinur minn sagði þá látum við þetta ekki eyðileggja fyrir okkur plönin heldur setjum á fulla ferð áfram.  Baldur Helgi bróðir minn mun verða meðreiðarsveinn minn út til Parísar og áfram til La Chapelle Montlinard þar sem klinikið er staðsett.  Tómas Ingi Olrich Sendiherra Íslands í Frakklandi og fjölskylduvinur hefur verið svo elskulegur að bjóða okkur í heimsókn í Sendiráðið þann 31.10 og taka á móti okkur. Ég geri fastlega ráð fyrir rauðum dregli og hanskaklæddum þjónum berandi fram ískalt Champagne og Foi Gras snittur í massavís á meðan strengjakvartett leikur nokkur hressileg barrokk lög undir. Ég mun reyna eftir megni að blogga hér um það sem á daga mína drífur ef að ég næ netsambandi í uppsveitum Frakklandshrepps sem mér skilst nú að sé ekkert endilega algilt.  Mig langar að lokum að birta nöfn þeirra sem hafa af góðmennsku sinni hjálpað mér fjárhagslega til að komast í þessa ferð. Ef einhver nöfn vantar á þennan lista er það óviljandi og eru þeir hinir sömu beðnir afsökunnar.

Nöfn þessa ágæta fólks birtast ekki í neinni sérstakri röð en eru eftirfarandi:
       
                                                Hafsteinn Óskarsson

                                            Guðmundur Valdimar Rafnsson

                                                Jóhanna Elín Halldórsdóttir

                                                   Hersteinn Óskarsson
                                                      
                                                    Þuríður Jóna Schiöth
   
                                                   Bjarkey Sigurðardóttir

                                      Hildur Ómarsdóttir fh. IcelandAir Hotels

                                                      Rósa Árnadóttir

                                                   Guðrún Sigurðsdóttir

Aðalbjörn Tryggvason

Rannveig Pétursdóttir

Kvenfélagið Iðunn

Brim hf

Útskriftarárgangur Hrafnagilsskóla 2007

Anna Aðalheiður Guðmundsdóttir

Byggðasafnið í Skógum

Ólöf Árbjört Tryggvadóttir

Landsbanki Íslands hf. Akureyri

Miriam Kerstin Hilzinger

Örn Sigurðsson

Valþór Brynjarsson

Sjóvá-Almennar hf

Jófríður Traustadóttir

Þórður Th. Gunnarsson

Adam Eeuwens

Bob Stein

Sue Davis

Ann Marie Furnelli Federici

Maya Dreilinger

Kvenfélagið Aldan-Voröld

Pétur Örn Magnússon

Vífilfell  hf

Sigrún Helga Jónsdóttir

Sigurgeir Pálsson

Sigríður Helga Gunnarsdóttir

Saga Capital Fjárfestingarbanki

Eyjafjarðarsveit

Ingibjörg Ösp Stefánsdóttir

KEA Fjárfestingafélag

Kjeld & Jette Dissing

Jón Atli Gunnlaugsson

Þuríður Kristjánsdóttir

Kristján Baldursson

Þórhildur Fjóla Kristjánsdóttir

Hallgrímur Friðrik Sigurðsson

Sólveig Hlín Kristjánsdóttir

Ásta Reynisdóttir

Húni Zophoníasson

Inga Þóra Gunnarsdóttir

Dóróthea Jónsdóttir

Leifur Guðmundsson

Iceland Visitor ehf

Sigurbjörg Inga Björnsdóttir

Brynjar Skúlason

Kristín Þóra Haraldsdóttir

Kristín Brynjarsdóttir

Álfheiður Jónína Sigurðardóttir

Guðrún Ingveldur Baldursdóttir

Jóhann Samúelsson

Sunna Björk Hreiðarsdóttir

Björn Rögnvaldsson

Fanney Harðardóttir

Haraldur Hauksson

Lionsklúbburinn Vitaðsgjafi

Haraldur Rafn Gunnarsson

Hlynur Jónasson

Kristín Guðmundsdóttir

Árni Indriðason

Valgerður Anna  Jónsdóttir

Helga Helgadóttir

Sólveig Pétursdóttir

Lára Guðrún Gunnarsdóttir

Ingibjörg Friðriksdóttir

Emilía Baldursdóttir

Jónas Gunnarsson

Auðbjörg Geirsdóttir

Kolbrún Anna Jónsdóttir

Ólöf Ástríður Sigurðardóttir

Heiður Hjaltadóttir

Hallveig Broddadóttir

Erlingur Guðleifsson

Helgi Hinrik Schiöth

Sigurbjörg Elva Bergsteinsdóttir

Anna Þorbjörg Jónasdóttir

Guðrún Jóna Valgeirsdóttir

Selma Filippusdóttir

Snorri Baldursson

Ásta Eyþórsdóttir

Ágústína Haraldsdóttir

About Fish Íslandi ehf

Egill Snær Þorsteinsson

Sigurhelga Þórðardóttir

Birgir Þórðarson

Óskar Hlíðberg Kristjánsson

Stefán Stefánsson

Bjarni Steinar Bjarnason

Bergþóra Einarsdóttir

Anna Sigríður Guðmundsdóttir

Anna Helgadóttir

Þuríður Helga Kristjánsdóttir

Margrét Baldvina Aradóttir

Oddný Snorradóttir

Jóhannes Geir Sigurgeirsson

Elín Friðriksdóttir

Katrín Margrét Ólafsdóttir

Davíð Ragnar Ágústsson

Gunnar Jónasson

Ingibjörg Pálsdóttir

Salvador Berenguer

Helga Rún Runólfsdóttir

Ragnheiður Jónsdóttir

Heiðdís Norðfjörð Gunnarsdóttir

                                                                    Hannes Kristjánsson                       

Ef einhverjir hafa enn áhuga á að styrkja mig er þeim það að sjálfsögðu heimilt. Hægt er að leggja inn á eftirfarandi reikning í Landsbankanum, rekningsnúmer: 0162-05-270209, kennitala 270375-3679.
Að lokum koma örfáar myndir teknar í vetrarríkinu hér í Eyjafirðinum í dag.

Með bestu kveðjum..
Au revoir,

Jón Gunnar Benjamínsson.


Undirritaður er á sleðanum en Ólafur Birgir Björnsson stendur hjá.

Eins og sjá má vantar ekki snjóinn í sveitina og orðið annsi jólalegt um að litast.

Back on track...

Hérna er "Didda" Baldursdóttir að sýna sínar bestu hliðar. Sæt er hún þessi elska!

Hér höfum við fjárhaldsmann minn Mr. Johnny Cash þegar ég greip hann við að reyna hækka launin hjá sjálfum sér. Svipurinn segir meira en mörg orð!

Og að lokum ein af öllum barnabörnunum. Frá vinstri eru Benjamín Þorri, Jón Gunnar, Ónefnd Baldursdóttir og Birna Dísella. Amma Hulda heldur svo utan um  minnstu ungana sína

Dear friends

I have a good friend in Iceland called Jón Gunnar Benjamínsson. I want to tell you the story about the cruel timing of the global collapse of the financial markets in his life.

Jón Gunnar was working as a tourist guide, setting up his own operation, and much beloved for his skills as a master hunter, fisherman and trained chef, leading expeditions around Iceland and into its inhospitable inland.

In September 2007 Jón was in the back seat of a car when it skid and tumbled of a mountain pass, and Jón was thrown from the car and ended up with the weight of it crashed on top of him. He was kept in coma for the next six weeks and it took 65 liters of blood transfusions to keep him alive. Once awake he could not talk or walk.

Two months later his voice came back, his legs however is another story. He is in a wheel chair now. The doctors say that in cases like his there is a window of opportunity of 18 months to recover ability in the legs. Ever since Jón is in constant treatment and training.

Every now and then I get these beautiful messages over Face book from Jón. “My left leg moved yesterday,” or “by accident had the cold water running in the shower this morning and my legs felt it.” Last week he posted this one minute video on You Tube which brought tears of joy to my eyes. See it here: http://www.youtube.com/watch?v=BoO1kMhZQ6k. Jón is floating upright in a swimming pool and for a few seconds he is able to will both his legs to kick. Notice the look in his eyes as he looks up to the camera, such hope, trust, confidence. He is determined to walk again.

There is an advanced experimental treatment in France that works wonders on people with his kind of progress. This November, 14 months after his accident, they have been able to fit Jón into their program. As the treatment is not covered by insurance last month Jón went on Icelandic TV to raise funds. Even though as we’ve all heard on the world news Iceland was going bankrupt, his fellow country men set aside their own concerns and generously donated money for him to use for this trip.

A couple of weeks ago that money was worth quite alot and almost enough to pay for his treatment. A couple of days ago the money was worth only half and today there is no bank in the world left who exchanges the Icelandic currency. So far, Iceland has been given a cold shoulder by its European and American allies, and now might have to borrow 4 billion dollars from Russia. Iceland is fucked and so is Jón, or so it seems.

I am writing this letter because I want you to know how the financial collapse is hurting a dear friend of mine who never did anything to deserve it, and I am writing you to consider donating even a small amount to help him pay for his treatment. Many small amounts will make a big one.

On his blog at http://jongunnar.blogcentral.is/ Jón has posted this note:

“Dear Friends and readers of this weblog!

I'm hoping to travel to France for some medical treatment to improve my leg movement. For those of you who would be willing to sponsor me financially, a bank account has been opened in my name. The following is the account information:
Account: 0162-05-270209

IBAN: IS76 0162 0527 0209 2703 7536 79
SWIFT (BIC): LAISISRE

For those who prefer to use Paypal simply send me an email to premiumiceland @ hive.is stating what amount you wish to support me with and I will reply with a money request form via Paypal.

Yours respectfully,

Jón Gunnar Benjamínsson.”

Jón refused to accept a donation from me as a friend and former farmhand at his dad's cow farm, until I insulted him by saying he is the lousiest fundraiser in the world. I was in Iceland this summer for a month at an art residency, in a house the writer Gunnar Gunnarsson left to the state to be used as a cultural center. When Gunnarsson had his fatal heartache he insisted in his last action on earth to pay the ambulance drivers before taking him to hospital, as he could not stand the thought of being indebted to anyone. This is very much the way my friend Jón Gunnar Benjaminsson is. If you can donate I am sure he will insist on showing you the best of time in Iceland once he is –yes, literally– back on his feet. Because you will have partly made that possible.

Thank you for your listening, thank you for caring

Abrazos y besos

Adam

Kæru lesendur þessarar síðu!

Í gær barst mér tölvupóstur frá sveitungum mínum sem vilja greiða götu mína í því að komast í Laserponcture meðferðina í Frakklandi í haust. Þar fara fremstir í flokki þeir Jóhannes Geir Sigurgeirsson á Öngulsstöðum og Leifur Guðmundsson í Klauf ásamt fleira góðu fólki.  Svohljóðandi bréf mun birtast í næsta sveitapósti og hefur verið skorað á mig að birta það hér á þessari síðu:

Veitum Jóni Gunnari lið !!
Eins og flestir vita þá varð Jón Gunnar Benjamínsson á Ytri Tjörnum fyrir alvarlegu slysi fyrir tæpu ári og er eftir það bundinn við hjólastól. Jón Gunnar hefur sýnt ótrúlegan dugnað við að koma sér út í lífið á nýjan leik en betur má ef duga skal. Hann er nú að fara í kostnaðarsama endurhæfingu til Frakklands þar sem vonir eru bundnar við að ný meðferð geti hjálpað honum til að ná frekari bata.

Jón Gunnar hefur um árabil verið gleðigjafi í lífi okkar sem búum í þessu sveitarfélagi og aldrei horft í tíma eða fyrirhöfn þegar þurft hefur að taka til hendinni. Nú höfum við tækifæri til þess að greiða örlítið inn á þessa skuld. Ef við tökum okkur saman og leggjum hvert og eitt örlítið af mörkum getum við létt undir með honum í baráttunni sem er framundan.

Hært er að leggja inn  á reikning sem hefur verið stofnaður í hans nafni í Landsbankanum, rekningsnúmer: 0162-05-270209, kennitala 270375-3679. Við hvetjum ykkur til þess að koma þessu einnig á framfæri við þá sem ekki fá sveitapóstinn okkar og þið vitið að vildu leggja málefninu lið. Ef fólk vill hafa annan hátt á er hægt að hafa samband í síma 463 1236 eða 868 7121 og við nálgumst framlagið til ykkar.

                                                                                 Vinir og velunnarar Jóns Gunnars

 

...Því Little Johnny er kominn heim frá Svíþjóð! Allaveganna hlakka ég mikið til að sjá nafna minn því hann ku hafa braggast vel hjá Svenson...kannski súrkálið sem sænsku Mölettarnir servera með öllum Pizzum hafi farið svona vel í kappann?
Velkomin heim sætasta "litlasta" fjölskylda á Íslandi!

Hlakka til að knúsa þig á morgun Litli Jón Gunnar minn..

J.

Þarf að segja meira/Need I say more?